همنفس

 

این گُل زِ بَر همنفسی می​آید

شادی به دلم از او بَسی می​آید

پیوسته از آن روی کنم  همدمی​اش

کز رنگ وی​ام  بوی کسی می​آید

می وفا

اول به وفا می وصالم دَرداد

چون مست شدم جام جفا را سَرداد

پر آب دو دیده و پر از آتش دل

خاک رَه او شدم به بادم بَرداد

خدایا

خدایا!

تو آنی که دانی توانی تپانی جهانی ته استکانی به آنی

غمت

امشب زِ غمت میان خون خواهم خفت

وَز بستر عافیت برون خواهم خفت

باور نکنی خیالِ خود را بفرست

تا دَر نِگرد که بی​تو چون خواهم خفت

قضا

هر روز دلم به زیرِ باری دگر است

در دیده​ی من زِ هجر خاری دگر است

من جَهد همی​کنم ، قضا می​گوید

بیرون زِ کفایتِ تو کاری دگراست

مادر بزرگ عزیزم

هرچند که خون بود زِ غُصّه ، جِگرش

خَم بود زِ داغِ آشنایان کمرش

امّا نتوانست تَحمّل بکند ...

آن داغِ بزرگ ، داغِ مرگ پسرش

 

دوستان عزیزم سلام. با عرض معذرت از اینکه این مدت نتونستم جواب پیامها و محبت های شما رو بدم، متاسفانه مادر بزرگ عزیزم در روز 11 فروردین بعد از تحمل چند ماه فراغ پسر عزیزش (پدرم) از دنیا رفتن و در جوار رحمت الهی برای همیشه ساکن شدند. امیدوارم خداوند رحمان و رحیم این مادر مهربان و دو فرزند گرامیشان و تمامی درگذشتگان رو غریق دریاهای رحمتش فرماید.

آمین یا رب العالمین.

بهار آمد

بهار آمد و شمشادها جوان شده اند

پرندگان مهاجر ترانه خوان شده اند

دوباره پنجره ها بال عشق وا کردند

دوباره آيينه ها با تو مهربان شده اند

شکوفه های بهاری دوباره می خندند

که ميزبان قدمهای ارغوان شده اند

معنی و مفهوم عید

واژه عید در اصل از فعل عاد (عود) یعود اشتقاق گردیده و معانی مختلفی برای آن در نظر گرفته شده است از جمله «خو گرفته» هر چه باز آید از اندوه و بیماری و غم و اندیشه و مانند آن «روز فراهم آمدن قوم»(۱)

در تفسیر نمونه در ذیل آیه کریمه: «قال عیسی بن مریم اللهم ربنا انزل علینا مائده من السماء تکون لنا عیدا لاولنا و آخرنا و آیه منک و ارزقنا و انت خیرالرازقین: عیسی بن مریم گفت: بار خدایا ای پروردگار ما! برای ما مائده ای از آسمان بفرست تا برای ما و آنان که بعد از ما می آیند عیدی و نشانی از تو باشد و ما را روزی ده که تو بهترین روزی دهندگانی (مائده۱۱۴.) آمده است که «عید» در لغت از ماده عود به معنای بازگشت است.

لذا به روزهایی که مشکلات از قوم و جمعیتی برطرف می شود و بازگشت به پیروزیها و راحتی های نخستین می کنند عید گفته می شود، و در اعیاد اسلامی به مناسبت اینکه در پرتو اطاعت یک ماه مبارک رمضان و یا انجام فریضه بزرگ حج، صفا و پاکی فطری نخستین به روح و جان بازمی گردد و آلودگی ها که برخلاف فطرت است از میان می رود، عید گفته شده است و از آنجا که روز نزول مائده روز بازگشت به پیروزی و ایمان به خدا بوده است، حضرت مسیح(ع) آن را عید نامید و همانطور که در روایات وارد شده، نزول مائده در روز یکشنبه بود و شاید یکی از علل احترام روز یکشنبه در نظر مسیحیان نیز همین بوده است.

در روایتی از مولا علی(ع) نقل شده: «کل یوم لایعصی الله فیه فهو یوم عید»: هر روز که در آن معصیت خدا نشود روز عید است ، نیز اشاره به همین موضوع است، زیرا روز ترک گناه، روز پیروزی و پاکی و بازگشت به فطرت نخستین است.»(۲)

پانوشتها:
۱-ره توشه راهیان نور، سال ۱۳۷۶، مفهوم عید در فرهنگ اسلامی ص ۲۴۵
۲-تفسیر نمونه، ج۵ ص ۱۳

                                                                          با اندکی تصرف به نقل از سایت: www.sajestan.com