تبليغاتX
مهرِآبی
 
به نام حضرت دوست
 

به دور لاله قدح گیر و بی ریا می باش

به بوی گل نفسی همدم صبا می باش

نگویمت که همه ساله می پرستی کن

سه ماه می خور و نه ماه پارسا می باش

چو پیر سالک عشقت به می حواله کند

بنوش و منتظر رحمت خدا می باش

گرت هواست که چون جم بسّر غیب رسی

بیا و همدم جام جهان نما می باش

چو غنچه گرچه فروبستگی است کار جهان

تو همچو باد بهاری گره گشا می باش

وفا مجوی ز کس ور سخن نمی شنوی

به هرزه طالب سیمرغ و کیمیا می باش

مرید طاعت بیگانگان مشو حافظ

ولی معاشر رندان پارسا می باش

  نوشته شده در  سه شنبه 30 تیر1388ساعت 14:30  توسط هادی  | 

 

غُنوده کعبه و اُمّ القری به بستر خواب

ولی به دامنِ غارِحرا دلی بیتاب

نخفته، شب همه‏شب، دیده ی خدابینش

زِ دیده رفته به دامن، سِرشکِ خونینش

که پیک حضرت دادار، جبرئیلِ اَمین

عیان به منظر او شد، خطاب کرد چنین:

«بخوان به نام خدایی که ربّ ما خَلَق است

پدیدآور انسان زِ نطفه و عَلَق است

بخوان که رَبّ تو باشد زِ ماسوا اَکرم

که رَه نمود بشر را، به کار بُردِ قلم»

به گوش هوش چو این نغمه ی سروش شنید

هزار چشمه نور از درون او جوشید

درون گلشن جانش شکفت رازِ وجود

گشود بار در آن‏دم به بارگاهِ شهود

درود و رحمت وافِر، زِ کردگار قدیر

بر آن گزیده ی یزدان، بر آن سِراج مُنیر

(شاعر: محمود شاهرخی)

  نوشته شده در  یکشنبه 28 تیر1388ساعت 16:30  توسط هادی  | 

 

میهمانان علی (ع)

مردی با پسرش، به عنوان میهمان، بر علی - عليه‏السلام - وارد شدند. علی(ع) با اكرام و احترام بسيار آنها را در صدر مجلس نشانيد و خودش روبروی آنها نشست. موقع صرف غذا رسيد. غذا آوردند و صرف شد. بعد از غذا، قنبر غلام معروف علی(ع)، حوله‏ای و طشتی و ابريقی برای شستن دست آورد. علی (ع) آنها را از دست قنبر گرفت و جلو رفت تا دست میهمان را بشويد. میهمان خود را عقب كشيد و گفت: "مگر چنين چيزی ممكن است كه من دست هايم را بگيرم و شما بشویيد." علی(ع) فرمود: برادر تو، از سر تو است، از تو جدا نيست، می خواهد عهده دار خدمت تو بشود، در عوض خداوند به او پاداش خواهد داد، چرا می خواهی مانع كارثوابی بشوی؟" باز هم آن مرد امتناع كرد. آخر علی(ع) او را قسم داد كه: "من می خواهم به شرف خدمت برادر مؤمن نائل گردم، مانع كار من مشو." میهمان با حالت شرمندگی حاضر شد. علی فرمود: "خواهش می کنم دست خود را درست و كامل بشويی، همان طوری كه اگر قنبر می خواست دستت را بشويد می شستی، خجالت و تعارف را كنار بگذار." همين كه از شستن دست مهمان فارغ شد، به پسر برومند خود محمد بن حنفيه گفت: "دست پسر را تو بشوی. من كه پدر تو هستم دست پدر را شستم و تو دست پسر را بشوی. اگر پدر اين پسر در اينجا نمی بود و تنها خود اين پسر میهمان ما بود من خودم دستش را می شستم، اما خداوند دوست دارد آنجا كه پدر و پسری هر دو حاضرند، بين آنها در احترامات فرق گذاشته شود." محمد به امر پدر برخاست و دست پسر میهمان را شست.

امام حسن عسكری(ع) وقتی كه اين داستان را نقل كردند، فرمودند: "شيعه حقيقی بايد اين طور باشد."

داستان راستان علامه شهید مرتضی مطهری - به نقل از: بحارالانوار، جلد 9، چاپ تبريز، صفحه. 598

 

سلام دوستان عزیزم. با خودم فکر کردم که بهتره به مناسبت میلاد با سعادت امیرمومنان حضرت علی علیه السلام. داستانی از زندگی ایشان رو از کتاب ارزشمند و گران سنگ استاد شهید علامه مطهری تقل کنم. امیدوارم که خداوند علی اعلی به همه ما توفیق استفاده از این سرمشق های نورانی زندگی رو عنایت فرماید. انشاالله.

  نوشته شده در  دوشنبه 15 تیر1388ساعت 7:40  توسط هادی  | 

آن شب که مدینه پر گل و سنبل بود

هم صحبتِ ریحانه، گل و بلبل بود

پنجاه بهار عُمر پُر بار رضا (ع)

درآرزوی شکفتن این گُل بود

 

ای خسته بيا فیض عظیم آمده است

آن گل که به دلهاست مقیم آمده است

با دست گدايی به رهش بنشینیم

نومید نباشیدکریم آمده است

 (( التماس دعا ))

  نوشته شده در  جمعه 12 تیر1388ساعت 9:0  توسط هادی  | 

 

  نوشته شده در  یکشنبه 7 تیر1388ساعت 13:43  توسط هادی  | 

دوستان عزیزم سلام.

حلول ماه مبارک رجب المرجب رو بهتون تبریک میگم. ماهی که سرشار از رحمت و غفران الهی است و انشاالله که همه ما قدر این لحظات رو که فقط یک بار در سراسر عمرمون تکرار میشه بدونیم.

ضمناً در این ماه، زیارت ائمه اطهار خصوصاً امام رضا علیه السلام بسیار تأکید شده است.

اگر خداوند توفیقی به این حقیر سراپا تقصیر عنایت فرماید، نائب الزیاره همه شما خواهم بود.

(از همه شما دوستان عزیز هم التماس دعا دارم)

***********

 

دعای مخصوص ماه رجب که بعد از هر نماز خوانده می شود:

 

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ
به نام خداى بخشاينده مهربان


يا مَنْ اَرْجُوهُ لِكُلِّ خَيْرٍ وَ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ كُلِّ شَرٍّ
 اى كه براى هر خيرى به او اميد دارم و از خشمش در هر شرى ايمنى جويم


يا مَنْ يُعْطِى الْكَثيرَ بِالْقَليلِ يا مَنْ يُعْطى مَنْ سَئَلَهُ
اى كه مى دهد (عطاى ) بسيار در برابر (طاعت ) اندك اى كه عطا كنى به هركه از تو خواهد


يا مَنْ يُعْطى مَنْ لَمْ يَسْئَلْهُ وَمَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَرَحْمَةً
اى كه عطا كنى به كسى كه از تو نخواهد و نه تو را بشناسد از روى نعمت بخشى و مهرورزى


اَعْطِنى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ خَيْرِ الدُّنْيا وَجَميعَ خَيْرِ الاْخِرَةِ
عطا كن به من به خاطر درخواستى كه از تو كردم همه خوبى دنيا و همه خوبى و خير آخرت را


وَاصْرِفْ عَنّى بِمَسْئَلَتى اِيّاكَ جَميعَ شَرِّ الدُّنْيا وَشَرِّ الاْخِرَةِ
و بگردان از من به خاطر همان درخواستى كه از تو كردم همه شر دنيا و شر آخرت را

 

فَاِنَّهُ غَيْرُ مَنْقُوصٍ ما اَعْطَيْتَ وَ زِِدْنى مِنْ فَضْلِكَ يا كَريمُ
زيرا آنچه تو دهى چيزى كم ندارد (يا كم نيايد) و بيفزا بر من از فضلت اى بزرگوار  


 يا ذَاالْجَلالِ وَالاِْكْرامِ يا ذَاالنَّعْماَّءِ وَالْجُودِ
 اى صاحب جلالت و بزرگوارى اى صاحب نعمت و جُود


يا ذَاالْمَنِّ وَالطَّوْلِ حَرِّمْ شَيْبَتى عَلَى النّار.ِ
اى صاحب بخشش و عطا، حرام كن محاسنم را بر آتش دوزخ.

 

  نوشته شده در  چهارشنبه 3 تیر1388ساعت 8:0  توسط هادی  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM